กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 ไม่ไปแล้ว ฉันกลัวเจ็บ
“ไอ้บ้าเอ๊ย!” ม่อหานมองกระสุนนัดนั้นที่พุ่งตรงมายังหว่างคิ้วของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบหลบไปทางขวาด้วยความเร็วสูง
กระสุนที่เขาหลบได้พุ่งเข้าใส่หว่างคิ้วของซอมบี้ตัวหนึ่งที่อยู่ด้านหลังอย่างจัง
หลังจากหลบกระสุน ม่อหานรีบก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว คว้ามือฮวาหลิงหรงแล้วพุ่งเข้าไปหลังกำแพงข้างๆ ทันที จากนั้นก็เฝ้าสังเกตสถานการณ์ด้านหน้าอย่างเงียบๆ
ปัง ปัง ปัง!
เป็นเสียงกระสุนยิงเข้าที่หัวของซอมบี้อีกครั้ง
ฮวาหลิงหรงถามด้วยความหวาดกลัวเสียงเบา: “พี่หาน ทำยังไงดีคะ คนอื่นจะเข้าใจผิดว่าพวกเราเป็นซอมบี้แล้วยิงทิ้งไหม?”
ม่อหานขมวดคิ้วแล้วกระซิบ: “มีความเป็นไปได้สูง”