กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 แม่งเอ๊ย โชคดีที่ยังไม่มีหนอน!
“พี่หาน เราจะไปไหนกันคะ?” ฮวาหลิงหรงเห็นม่อหานดูเหมือนจู่ ๆ ก็มีจุดหมาย จึงขับรถมุ่งหน้าไปข้างหน้าเรื่อย ๆ โดยไม่หยุดพักเลย
“ไปที่ชุมชนที่ฉันเคยอยู่”
“ที่นั่นมีโรงพยาบาลสัตว์เหรอคะ?”
“ไม่หรอก แต่ชายชราเพื่อนบ้านของฉัน ดูเหมือนจะเป็นหมอที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง”
ม่อหานขับรถไปตลอดทาง อีกเพียงสองช่วงตึกก็จะถึงชุมชนของเขาแล้ว
แย่แล้ว เขาได้ยินเสียงคำรามของฝูงซอมบี้ดังมาจากระยะไกล
เสียงนั้นทุ้มต่ำและน่าสะพรึงกลัว จนทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ต่อให้เป็นม่อหานที่มีพลังพิเศษแข็งแกร่งในชาติที่แล้ว ก็ยังไม่กล้าบุกเข้าไปในฝูงซอมบี้