กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 พี่หานช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
“ว้าว! ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?” เสี่ยวฮวาพอออกมาจากพื้นที่มิติก็ทำตัวเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง มันเบิกตาสีถั่วเหลืองคู่เล็กมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น
ทันใดนั้น สวี่!
ร่างของเสี่ยวฮวาร่วงลงพื้นตรง ๆ ก่อนจะร้องตะโกนอย่างเจ็บปวดใส่พี่หาน: “พี่หานช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
ต้าปิงและเหยาจีรีบวิ่งเข้ามาทันที พวกมันใช้วิธีปลอบแบบสุนัข พุ่งเข้าไปเลียหน้าเสี่ยวฮวาเป็นการใหญ่
เลียจนทั้งใบหน้าและบนหัวของมันเต็มไปด้วยน้ำลายและกลิ่นปากเหม็น
“ว้าว...” เสี่ยวฮวาส่งเสียงร้องแหลม ก่อนจะสลบเหมือดไปเพราะกลิ่นเหม็น