กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 บ้าเอ๊ย มันตื่นตัวแล้ว
“ม่อหาน ฉันจะกินหัวแก~”
ม่อหานหันกลับไปมอง เห็นว่าเป็นร่างกลายพันธุ์คลุ้มคลั่งอีกตัวหนึ่ง
เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
เห็นเพียงร่างกลายพันธุ์คลุ้มคลั่งตัวนั้นกำลังฉีกยิ้มกว้างด้วยปากที่เน่าเฟะ พลางหัวเราะฮิฮิฮิ
ดวงตาสองข้างโตเท่าระฆังทองแดง เผยให้เห็นสีแดงฉานที่ดูประหลาด
ร่างกายบวมเป่งและเน่าเฟะ มือซ้ายขาดหายไปโดยสิ้นเชิง
แยกไม่ออกว่าเป็นเพศผู้หรือเพศเมีย!
สิ่งที่ม่อหานรู้สึกแปลกใจคือ มันกลับพึมพำชื่อของเขาอยู่ตลอดเวลา