กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 มาเป็นลูกสมุนของผม กินอยู่ไม่ต้องกังวล
ไม่แปลกใจเลยที่ม่อหานจำพวกเธอไม่ได้ในตอนแรก เพราะมีการเปลี่ยนแปลงไปค่อนข้างมาก
“ของที่อยู่ในกระเป๋าพวกเธอแค่นั้น จะกินได้นานแค่ไหนกันเชียว!” ม่อหานส่ายหัวแล้วหัวเราะ “ไม่กี่มื้อก็หมดแล้ว!”
ทันทีที่ม่อหานพูดจบ สีหน้าของฮวาหลิงหรงและฮวาหลิงอวี่ก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา
ฮวาหลิงอวี่ถอนหายใจพลางกล่าวว่า: “นั่นสิคะ ออกมาหาของกินข้างนอกแต่ละที มันไม่ง่ายเลยจริงๆ”
ฮวาหลิงหรงรับช่วงต่อแล้วพูดว่า: “ตอนนี้ยังถือว่าไม่ยากหรอกค่ะ วันสิ้นโลกเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น! รออีกสักพักเถอะ พอของทุกอย่างถูกคนแย่งชิงไปจนหมด นั่นแหละถึงจะเรียกว่ายากจริงๆ”
ม่อหานพยักหน้า