กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 กลิ่นในผ้าห่ม
“ใครตีผม ทำไมต้องตีผมด้วย?” คนที่ถูกตียังพูดอยู่ เขายังไม่ทันรู้ตัวว่าใครเป็นคนตีเขา
กระทั่งเขาพบว่าตัวเองนั่งอยู่คนเดียวตรงริมสุดของโซฟา ขณะที่คนอื่นต่างมองเขาด้วยความหวาดกลัว
เขาจึงกุมหน้าแล้วหันไปมองทางขวาของตัวเอง
ตรงนั้น ม่อหานกำลังยืนห้อยแขนอยู่ข้างกายเขา
เวลานี้ ม่อหานสวมหน้ากากผีอันน่าสะพรึงกลัวอยู่บนใบหน้า
ไม่จำเป็นต้องพูดสักคำ
เพียงหัวเราะ “ฮี่ฮี่ฮี่” ขึ้นมาหนึ่งครั้ง
ผู้ชายทั้งห้องก็แตกตื่นวิ่งหนีกันอย่างลนลานในทันที