กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 53 จะไม่เปลี่ยนใจแล้วใช่ไหม?
ม่อหานย่อตัวลง อุ้มเหยาจีขึ้นมาแล้วหัวเราะ “อย่าใช้สายตาที่ดูน่าสงสารแบบนั้นมองฉันสิ กลัวว่าฉันจะพาด้าปิ่งไปแล้วทิ้งแกไว้หรือไง? เจ้าขี้ขลาด!”
เหยาจีได้ยินสิ่งที่เขาพูด ดวงตาก็เป็นประกายด้วยความดีใจ แต่ภายนอกยังคงไม่แสดงท่าทางกระตือรือร้นออกมามากนัก
กลับกันเป็นด้าปิ่งที่ไม่ได้เจอเหยาจีมาครึ่งค่อนวัน จึงคิดถึงมากจนพุ่งเข้าไปงับเหยาจีทันที
งับหู งับปาก งับท้อง
อ้วก เหยาจีสะบัดตัวหนีด้วยความรังเกียจ
น่าขยะแขยง!
ม่อหานปล่อยสุนัขทั้งสองตัวลงพื้น แล้วเดินไปอาบน้ำเย็นในห้องน้ำ
ด้านนอกสุนัขทั้งสองตัวยังคงส่งเสียงหยอกล้อกัน