กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 เจ็บไหม? ถ้าเจ็บก็ถูกแล้ว
ตอนที่มั่วเจียหลินคลานไปถึงหน้าประตู มั่วไห่ก็เหลือเพียงเสียงคราง “อือ อือ อือ” ในลำคอเท่านั้น
เขาเบิกตากว้างด้วยความไม่ยินยอม ในลำคอมีเลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด
เมื่อเห็นมั่วไห่นอนจมกองเลือดอยู่อย่างน่าเวทนา บนร่างของเขามีสัตว์ประหลาดห้าตัวกำลังรุมฉีกทึ้งร่างของเขาอยู่
มั่วเจียหลินรู้สึกราวกับหัวใจกำลังจะแตกสลาย
เขาสั่นเทาไปทั้งมือ พลางชี้ไปยังทิศทางของมั่วไห่
“ไห่เอ๋อร์!”
มั่วเจียหลินตะโกนสุดเสียง พยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายลุกขึ้นจากพื้น เพื่อจะไปดึงสัตว์ประหลาดเหล่านั้นที่กำลังรุมกัดกินลูกชายของเขาออกไป