กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 357 ผู้บริหารใหญ่จะมา พวกเราลนลานกันหมดแล้ว
อธิการบดีตู้เฟิงแคะหูตัวเองไปมา
ยังนึกว่าตัวเองอายุมากจนหูแว่วไปเอง
อธิการบดีตู้เฟิงถามด้วยความสงสัย “นักศึกษาลู่ ทางนายมีคนได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า ทำไมเสียงหายใจถึงได้หนักขนาดนั้น”
ลู่ก่วนเหลือบมองไปด้านข้างด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น
แค่ก ๆ
นี่มันไม่ใช่เรื่องบาดเจ็บอะไรทำนองนั้นสักหน่อย
“อธิการบดีตู้ ผมยังมีธุระต้องยุ่งอยู่ คงคุยต่อไม่ได้แล้วนะ”
“กำหนดการหลังจากนี้ ท่านค่อยส่งข้อความมาบอกผมก็แล้วกัน”
อธิการบดีตู้เฟิงพยักหน้าเล็กน้อยด้วยสีหน้ากังขา จากนั้นจึงวางสายไป