กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 348 ฉันก็รักชาติมากเหมือนกัน
“ลู่ก่วน นายมาแล้วเหรอ”
ในเวลานั้นเอง
เสียงเนิบนาวสายหนึ่งก็ดังลอยมา
ลู่ก่วนได้ยินว่าเป็นหลิ่วซื่อกงกำลังพูด มุมปากก็ยกยิ้มขึ้น ไม่หยอกล้อกับยามรักษาความปลอดภัยทั้งสองคนนี้อีก
เขาเดินตรงไปหาหลิ่วซื่อกง พลางเดินพลางยิ้ม
“ใช่แล้ว ท่านสี่ ฉันเอง”
หลิ่วซื่อกงค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น เอี้ยวตัวหันศีรษะไปก็มองเห็นเงาร่างสูงใหญ่เปี่ยมล้นด้วยพลังชีวิตยืนบังอยู่ตรงหน้าตน
เขาเผยรอยยิ้มสงบนิ่งออกมาบางเบา ยื่นนิ้วชี้ไปยังเก้าอี้ด้านข้างอย่างเชื่องช้าเล็กน้อย
“มา อย่ามัวยืนอยู่เลย นั่งลงสิ”