ตอนที่ 294 ชาวเน็ต ฉันไม่รู้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่แตกตื่นกันจนแทบระเบิด

ตอนที่ 294 ชาวเน็ต: ฉันไม่รู้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่แตกตื่นกันจนแทบระเบิด

แต่ ในตอนที่ลู่ก่วนกำลังเพลิดเพลินกับความสุขสำราญระดับราชาอยู่นั้น

หลิ่วเฟยเฟยก็ยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยถามขึ้นมาเสียงเบาประโยคหนึ่ง

แม้น้ำเสียงจะราบเรียบ แต่เมื่อเข้าหูลู่ก่วนกลับคล้ายซ่อนเงื่อนงำล้ำลึกเอาไว้

“ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ตอนที่เขาผ่าตัดโดยใช้การดมยาสลบทั่วร่างกาย เอาแต่จับมือคุณหมอคนสวยแน่นไม่ยอมปล่อยเลย”

“ปากก็น้ำลายไหล แถมยังพึมพำไม่หยุดว่า ‘มือของคุณเล็กจังเลย ทั้งนุ่มทั้งหอม ให้ฉันหอมสักฟอดได้ไหม’”

“ฉันอยากจะถามนักศึกษาลู่สักหน่อย นายว่านี่มันเพราะอะไรกันเหรอ”

ลู่ก่วนชะงักไปครู่หนึ่ง ตกตะลึงอยู่นาน

“ฉันรู้สึกว่าเพื่อนคนนี้ของเธอน่าจะไม่ได้หมายถึงฉันหรอกมั้ง”