กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 275 เธอน่าจะบอกตั้งนานแล้ว ที่แท้ฉันก็กินข้าวนุ่มได้ตั้งนานแล้ว
ริมฝั่งแม่น้ำและทะเลสาบ เสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว กลิ่นหอมของดอกไม้โชยมา
ลู่ก่วนลุกขึ้นยืน เดินทอดน่องอยู่ใต้แสงแดด
สองมือเท้าสะเอว หัวเราะร่าเสียงดัง
“ฮึ ๆ นักศึกษาหลิ่ว ก็แค่แม่ยายกับพ่อตาไม่ใช่เหรอ จัดการได้สบายมาก!”
หลิ่วเฟยเฟยยิ้มบาง ๆ พลางยกมือขึ้นทัดปอยผมตรงขมับเบา ๆ
“อ้อ จริงเหรอ”
“ถ้างั้นก็ตั้งตารอดูผลงานของนักศึกษาลู่นะ”
“ความจริงแอบบอกเรื่องหนึ่งให้นายรู้ นายเคยเจอพ่อของฉันแล้วนะ”
สีหน้าของลู่ก่วนชะงักไป