กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 256 พวกนายอย่ามาโทษว่าฉันพูดจาตรงเกินไป แค่ฉันเคยชินกับการเป็นคุณท่าน
ลู่ก่วนเห็นพวกเขากลุ่มนั้นยืนเซ่อราวกับไก่ไม้ ขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ทำไม”
“พวกแกไอ้หมาโง่ฝูงนี้ไม่มีใครฟังภาษาจีนรู้เรื่องสักคนเลยหรือไง”
“ฟังไม่รู้เรื่องแล้วยังจะข้ามน้ำข้ามทะเลมาเจรจาธุรกิจอะไรกัน ไสหัวไปให้พ้นได้เลยตอนนี้!”
“ตอนนี้คนทั้งโลกต่างก็วิ่งโร่มาขอทำธุรกิจกับฉัน ฉันขาดเศษเงินเล็กน้อยแค่นี้ของพวกแกหรือไง”
“ฮึ โตจนหัวหงอกกันหมดแล้วแท้ ๆ แต่กลับไม่มีไหวพริบสายตากันเลย ไม่รู้หรือไงว่าพอฉันมาถึงต้องลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับให้ฉันน่ะ...”
“ฮึ พวกนายอย่ามาโทษว่าฉันพูดจาตรงเกินไป แค่ฉันเคยชินกับการเป็นคุณท่าน”
ลู่ก่วนเอ่ยจบอย่างสบายอารมณ์ และพาดขาขึ้นบนโต๊ะอย่างวางก้ามราวกับคุณท่านจริง ๆ