กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 138 ขอโทษทีนะ ฉันเริ่มบีบให้เจ้านายแข่งขันแล้ว
“จริงสิ พวกนายที่เป็นเครื่องมือ แค่ก ๆ ขอโทษที พูดผิดไปหน่อย”
“พวกนายที่เป็นวิศวกรยังมีข้อเรียกร้องอื่นอีกไหม” ลู่ก่วนพลั้งปากพูดจนหลุด เผลอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา
???
ในใจของทุกคนกำลังรู้สึกซาบซึ้งอยู่แท้ ๆ
เพิ่งจะเตรียมตัวเช็ดหางตาที่เปียกชื้น
วินาทีถัดมาสีหน้าก็กระอักกระอ่วน น้ำตาแห่งความซาบซึ้งก็หยุดไหลในทันที
ทุกคนรีบโบกมือส่ายหน้ากันพัลวัน
การทำงานจากที่บ้านเป็นบุญวาสนาที่คนทำงานกี่คนต่อกี่คนเฝ้าฝันถึง พวกเขาจะยังกล้าเรียกร้องอะไรอื่นอีก
แค่ข้อนี้ข้อเดียวก็เพียงพอให้พวกเขาซาบซึ้งต่อคุณลู่จนน้ำตาไหลพรากแล้ว