ตอนที่ 32 ฉันคือสตรีมเมอร์คนหนึ่ง!

ตอนที่ 32 ฉันคือสตรีมเมอร์คนหนึ่ง!

หลังจากลู่ก่วนเงียบไปครู่หนึ่ง จึงเอ่ยปลอบเธอ “จริง ๆ เธอเองก็ไม่จำเป็นต้องเก็บคำพูดไร้สาระของคนพวกนั้นมาใส่ใจหรอก”

“คนเราอายุยืนถึงเจ็ดสิบปีแต่โบราณก็นับว่าหาได้ยากแล้ว คำนวณดูแล้วก็มีเวลาไม่ถึงสามหมื่นวันด้วยซ้ำ”

“วัยเด็กสิบปี วัยชราอ่อนแออีกสิบปี ก็เหลือเวลาอีกแค่ห้าสิบปี”

“ห้าสิบปีแบ่งเป็นกลางวันกับกลางคืนอีก ก็เหลือช่วงเวลาแค่ยี่สิบห้าปีเท่านั้นเอง”

ลู่ก่วนยักไหล่พลางพูดว่า “เพราะงั้นถึงบอกไงว่าสวรรค์เปิดโอกาสให้เธอได้มาเจอฉัน ช่วยให้เดินทางลัดได้บ้าง ประหยัดเวลาไปได้หน่อย มันไม่ดีหรือไง”

“ยังไงซะในสังคมยุคนี้ ใครบ้างที่ไม่ต้องพึ่งพาเส้นสายน้ำใจกัน”

ลู่ก่วนซดบะหมี่คำโตเข้าปาก แล้วพูดพึมพำอู้อี้