กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 เล่นมาพอแล้ว ถึงเวลาส่งพวกเจ้าไปตาย!
ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่โลกแห่งวิถีเซียน
เว่ยฮั่นมักจะปฏิบัติดีต่อผู้อื่น พัฒนาตัวเองอย่างเงียบๆ การถูกคนกว่าร้อยล้อมโจมตีแบบนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเจอ
แต่เขาก็คือคนที่ผ่านการต่อสู้ดิ้นรนมาจากการเป็นผู้ฝึกยุทธ์สามัญชน!
ไม่เพียงแต่ไม่หวาดกลัว กลับกระตุ้นสัญชาตญาณกระหายเลือดที่ซ่อนอยู่ในยีนส์ ทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น ลงมือโดยไม่ปรานีแม้แต่น้อย
“บ้าเอ๊ย หยุดมัน!”
“ค่ายกลล่ะ? จับมันขังไว้ให้ได้!”
หลัวเทียนซงโกรธจนควันออกหู ขณะเดียวกันก็ตกใจในใจ