กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 เมืองซีซาน ชีวิตคนไร้ค่าดุจหญ้าแห้ง!
เมืองซีซาน
ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขาเล็กๆ มีความยาวและความกว้างหลายสิบลี้ ครอบคลุมพื้นที่อันกว้างใหญ่และยิ่งใหญ่ ใหญ่โตกว่าเมืองระดับอำเภอในโลกมนุษย์ธรรมดามากนัก
กำแพงเมืองสูงใหญ่และเก่าแก่!
ผู้คนเข้าออกทั้งสี่ประตูเมืองอย่างคึกคัก ครึกครื้นอย่างยิ่ง
บนท้องฟ้ามีผู้ฝึกตนขี่ดาบบินผ่านไปมาเป็นระยะ บ้างก็ขี่นกกระเรียนวิเศษหรือเหยี่ยวบิน ผู้คนบนถนนเห็นแล้วก็ไม่รู้สึกแปลกประหลาดอะไร ชินชาเสียแล้ว
ตอนนี้เว่ยฮั่นได้ชำระร่างกายจนสะอาดเรียบร้อยแล้ว
เขาสวมเสื้อคลุมวิเศษเก่าๆ ที่หาได้จากในถุงเก็บของ ผมยาวสีดำสนิทสยายอยู่ด้านหลัง ร่างกายสูงใหญ่ให้ความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง