กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ศิษย์อาจารย์แค่ในนาม เจ้าคงไม่หวงหรอกใช่ไหม?
คำขอของมู่ซีเยว่
ทันใดนั้น สีหน้าของเว่ยฮั่นก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจ
เขาเคยคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะอาศัยอำนาจมาบีบบังคับ หรืออาจจะใช้วิธีล่อลวงให้ขายโดยไม่เต็มใจ แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะอยากมาเป็นศิษย์
“ยุคนี้สมัยนี้ เคยได้ยินแต่คนไปฝากตัวเป็นศิษย์ตามสำนักใหญ่ๆ แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีใครจะมาฝากตัวเป็นศิษย์คนรุ่นเดียวกันเพื่อเรียนวิชาต้มสุราเลยนะ!” เว่ยฮั่นอดขำไม่ได้
มู่ซีเยว่หน้าแดงด้วยความเขินอาย “พี่ชายจ้าวอย่าหัวเราะเยาะเลย ความจริงแล้วน้องหลงใหลในศิลปะการต้มสุรามาตั้งแต่เด็ก ได้สัมผัสกับสุราทิพย์และสุราอมฤตมาแล้ว ก็เลยอยากจะศึกษาดูสักหน่อย”