กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ชาติหน้าอย่าทำธุรกิจบาปแบบนี้อีก!
บนถนนหลวง
ชายชราถือห่อของเดินอย่างช้าๆ เรื่อยๆ
ยาเส้นในมือเขาไม่เคยวางลง เป็นครั้งคราวก็สูบสองสามอึก บางครั้งยังได้ยินเสียงไอแหบๆ ของเขา
แต่เมื่อเดินผ่านที่ซ่อนของเว่ยฮั่น ชายชราก็หยุดฝีเท้าอย่างระแวดระวัง ราวกับว่าความชราทำให้เขาหูไวตาไวและรู้สึกบางอย่าง
“ใครน่ะ? ออกมา!”
“กล้ามาปล้นฆ่าเถ้าแก่หกด้วยรึ? อยากตายเร็วๆ ใช่ไหม?”
“หลายปีแล้วที่ไม่เจอไอ้เด็กไม่รู้จักตายแบบเจ้า ออกมา!”
ชายชราตะโกนด่าอย่างหงุดหงิด สายตากวาดมองไปรอบๆ
แต่ไม่ว่าจะพยายามมองหาอย่างไรก็ไม่พบร่องรอยของโจร