กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 อย่าไปหาเรื่องคนที่เจ้ารับมือไม่ได้ เข้าใจไหม?
เมื่อสงครามมาถึง ทุกชีวิตล้วนเป็นเพียงมดปลวก!
เว่ยฮั่นรู้ดีว่าตนหลีกเลี่ยงสงครามครั้งนี้ไม่ได้ เว้นแต่จะทิ้งตัวตนใหม่ในสำนักชีวิตนิรันดร์แล้วไปหลบซ่อนในป่าเขาอีกครั้ง มิฉะนั้นเขาก็ต้องเข้าร่วม
ดังนั้น เช้าตรู่ของสามวันต่อมา!
เขาจูงม้าดำตัวหนึ่งมารวมตัวที่หน้าประตูสำนักตรงเวลา
เยี่ยนซิงเหอกับคนรักชื่อหลิวเยี่ยนเฟยยืนอย่างสง่าผ่าเผยอยู่ด้านหน้า เฝ้ามองสมาชิกทุกคนในทีมที่สองอย่างเงียบๆ และมองเว่ยฮั่นที่อยู่ในขั้นขัดเกลากระดูกหลายครั้ง
“ฮึๆ!”
เว่ยฮั่นพยักหน้าเบาๆ ท่าทางไม่ยโสโอหังและไม่ประจบสอพลอ!