กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 ขัดแย้งกันเอง พึ่งตนเองดีกว่าขอความช่วยเหลือ!
เมื่อเห็นท่าทางของหวงฝูเหริน!
เว่ยฮั่นแกล้งทำเป็นรำพึงรำพัน พูดตรงประเด็นว่า “พี่ชายช่างสบายอารมณ์จริงๆ น้องชายอย่างข้าอิจฉาจับใจเลยขอรับ แต่ว่าที่มารบกวนวันนี้จริงๆ แล้วอยากจะถามว่า พี่ชายรู้เรื่องที่สำนักจะส่งคนไปช่วยฝ่าบาทเจิ้นหนานหรือเปล่าขอรับ!”
“หืม?” หวงฝูเหรินได้ยินแล้วก็หรี่ตาลงทันที
เขาโบกมือให้สาวใช้ออกไป
แล้วจ้องมองเว่ยฮั่นอย่างจริงจัง ยิ้มพูดว่า “น้องชายพูดอะไรกันเนี่ย สำนักน้อยใหญ่ในเมืองผิงโจวของพวกเรา มีสำนักไหนบ้างที่ไม่ได้ส่งคนไปช่วยฝ่าบาทเจิ้นหนาน? เรื่องพวกนี้มันเรื่องเก่าแก่ไปแล้ว วันนี้น้องชายมาพูดถึงมีความหมายอะไรหรือ?”