กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 หนาวฝึกในสามเก้า ร้อนฝึกในสามฝน!
งานในโรงตีเหล็ก
ยังคงจำเจ น่าเบื่อ และยุ่งวุ่นวายเหมือนเดิม!
แต่เว่ยฮั่นค่อยๆ จมดิ่งลงไปในงานโดยไม่รู้ตัว ทักษะการตีเหล็กของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่องในระหว่างการฝึกฝนอัตโนมัติ
หลังผ่านไปครึ่งเดือน อาเหยียนเริ่มสอนเขาด้วยตัวเอง
ตั้งแต่พื้นฐานของการเลือกวัสดุ การหลอม การตี การขึ้นรูป ไปจนถึงการผสมและการชุบ เขาสอนอย่างอดทนราวกับรับเว่ยฮั่นเป็นศิษย์โดยตรง
ซึ่งทำให้ทักษะการตีเหล็กของเขาพัฒนาขึ้นอีกระดับ
ตอนนี้เขากลมกลืนเข้ากับโรงตีเหล็กอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นลูกมือช่างตีเหล็กที่ไม่โดดเด่น แต่มีพรสวรรค์เล็กน้อย