กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 ข้าทำดีที่สุดแล้ว ไม่มีสิ่งใดติดค้าง!
ชีวิตในอำเภอชิงซานยังคงเรียบง่ายเหมือนเดิม ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ
ชาวบ้านเริ่มชินกับการถูกสมาคมภูเขาดำรีดไถ แม้จะมีการบ่นกันบ้าง ด่าทอลับหลังไม่หยุด แต่ก็แทบไม่มีใครกล้าต่อต้านอย่างเปิดเผย
เว่ยฮั่นตรวจรักษาคนไข้ทุกวัน ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ!
แต่ตกกลางคืนกลับสบายๆ ตรงไปที่หุบเขาฝึกวรยุทธ์ ทั้งกระโดดหน้าผาฝึกฝนอย่างหนัก ทั้งเล่นกับเหยี่ยวที่เลี้ยงไว้ ก็มีรสชาติอีกแบบ
ลูกเหยี่ยวเจ้าแห่งเทือกเขาหิมะ เหยี่ยวแดงตัวน้อย และเหยี่ยวขนเขียวตัวน้อย โตเร็วมาก ภายใต้การบำรุงด้วยยาลูกกลอนเชื่อมจิตและยาลูกกลอนเลือดสัตว์อย่างเต็มที่ ขนาดตัวของพวกมันใหญ่ขึ้นทุกวัน ขนก็ผลัดรุ่นแล้วรุ่นเล่า