กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 ค่าคุ้มครอง? นึกว่าข้าเป็นคนโง่หรือไง?
ยามเช้าตรู่
แสงอรุณเริ่มทอแสงจากขอบฟ้า
เว่ยฮั่นออกจากลานบ้านเล็กๆ ด้วยความสดชื่น ในอ้อมอกยังมีตำราเก่าๆ สามเล่ม ทิ้งไว้เพียงความยุ่งเหยิงในลานบ้าน และเฒ่าเหล็กที่ดื่มจนสงสัยชีวิตตัวเอง
ชายชราคิดไม่ออกเลย!
ไอ้หมอนี่ดื่มเก่งขนาดนี้ได้ยังไง เหล้าเป็นสิบขวดดื่มราวกับไม่กลัวตาย แม้แต่การเดินยังมั่นคงไม่มีอะไรผิดปกติเลย
สุดท้ายได้แต่มองดูเขาเอาตำราไป ชายชราสาบานในใจ ต่อไปจะไม่แข่งดื่มกับปีศาจนี่อีกแล้ว!
“คัมภีร์ลับหลอมโลหิตวิหคชิงหลวน คัมภีร์หัวใจเก้ากลับแห่งธาราไหล และตำราควบคุมสัตว์เบื้องต้น!”
เว่ยฮั่นมองตำราสามเล่มในมือ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยิ้มบางๆ