กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 ความคิดบรรเจิด การนัดพบลับของฉินเหลียง?
ค่ำคืน
เว่ยฮั่นก้าวออกจากศาลาการกุศลไป่ซ่าน ใจเขาเบิกบานหลังจัดการเรื่องของครูฝึกหวางเสร็จสิ้น
เขาเดินเอื่อยเฉื่อยไปตามถนนที่ว่างเปล่า ดื่มด่ำกับความสงบที่แผ่ซ่านไปทั่ว แต่แล้วเมื่อมาถึงหอคณิกาที่สว่างไสวด้วยแสงเทียน ห่างจากตรอกเทียนเป่าสองช่วงถนน เว่ยฮั่นก็ชะงักฝีเท้า เพราะสายตาเหลือบไปเห็นเงาคุ้นตา
“ฉินเหลียง?” เขาพึมพำอย่างประหลาดใจ สัญชาตญาณพาให้ถอยกายเข้าหลบในเงามืด ซ่อนกายซ่อนลมหายใจ แอบมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าหอคณิกาอย่างเงียบๆ
ใช่แล้ว เป็นฉินเหลียงจริงๆ เขากำลังส่งชายชุดขาวขึ้นรถม้า ท่าทางประจบประแจงน่าขันสิ้นดี