กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 ต้นไม้ที่สูงเด่นในป่าย่อมถูกลมพัดโค่น!
หลังจากสังหารผู้ไล่ล่า
เว่ยฮั่นเริ่มจัดการสถานที่อย่างคล่องแคล่ว!
ก่อนอื่นเขาค้นศพได้เงินเล็กน้อย จากนั้นก็โยนศพเข้าไปในป่าข้างทาง ม้าสิบกว่าตัวก็ถูกไล่ให้กระจายเข้าไปในป่าเขา
ไม่นานสถานที่เกิดเหตุก็ถูกจัดการจนสะอาดเกลี้ยง!
ครูฝึกหวางและฉุยปิ้นมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง เหงื่อเย็นไหลออกมา
“พี่……พี่เว่ย ท่าน……ท่านฆ่าคนมามากแค่ไหนกัน? ทำไมถึงจัดการศพได้คล่องแคล่วขนาดนี้?” ฉุยปิ้นถามด้วยความสงสัยในใจ
ครูฝึกหวางผู้เคยผ่านโลกมามากขมวดคิ้วยิ้มขื่น “คุณหมอเว่ยซ่อนความสามารถไว้ลึกจริงๆ ท่านจะไม่ฆ่าพวกเราเพื่อปิดปากหรอกนะ?”