กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 แค่นี้เอง? ไหนบอกว่าจะลูบศพหาเงินล่ะ?
หลังจากวุ่นวายทั้งวัน
เว่ยฮั่นนั่งอยู่ในลานบ้านริมแม่น้ำ!
ตรงหน้าเขาคือหม้อใหญ่ใส่ข้าวคลุกเนื้อตุ๋นที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง
ด้วยฝีมือการทำอาหารระดับชำนาญสูงของเว่ยฮั่นในตอนนี้ แค่หุงข้าวธรรมดาแล้วตุ๋นเนื้อสิบกว่าจิน ก็ทำให้ข้าวคลุกเนื้อชามนี้ทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติครบถ้วน ชวนให้น้ำลายไหลได้
เขาชื่นชมแสงจันทร์อันเงียบสงบ พลางกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย
ชีวิตที่มีความสุขเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เว่ยฮั่นรู้สึกพอใจจนฮัมเพลงเบาๆ
ข้ามมิติมาหลายเดือนกว่าจะมีบ้านเป็นของตัวเอง ในที่สุดก็ไม่ต้องอัดกันนอนบนเตียงใหญ่ ได้กินอิ่มนุ่งอุ่น ชีวิตแบบนี้ช่างมาไม่ง่ายเลย
“ลานบ้านนี้กว้างพอ ปลูกผักได้นิดหน่อย!”