กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 รับศิษย์? อิจฉาริษยา!
ความผิดพลาดในใบสั่งยา
เหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงในทะเลสาบอันเงียบสงบ!
ทันใดนั้นก็เกิดคลื่นนับพันลูก ทำให้ผู้คนทั้งในและนอกร้านยาพากันชี้นั่นชี้นี่
“ฮ่า!” เฉินจื้อเฟยยิ้มเยาะและเย้ยหยัน “นึกว่าเก่งแค่ไหน ที่แท้ก็ยังผิดพลาดนี่เอง น่าเสียดาย น่าเสียดาย!”
“ฮ่าๆๆ คนหนุ่มนี่แหละ ไว้ใจไม่ได้ เพิ่งเรียนรู้ไม่กี่อย่างก็รีบออกมาอวดฝีมือ ตอนนี้พลาดแล้วใช่ไหมล่ะ?”
“ใช่เลย นี่เป็นยาที่คนไข้ต้องกินนะ ถ้าจ่ายผิดแล้วเกิดคนตายขึ้นมาจะทำยังไง? แม้ไม่ถึงตาย แต่ถ้าไม่ได้ผลทำให้การรักษาล่าช้า ใครจะรับผิดชอบ?”
“ยังจะเรียนวิ่งทั้งที่เดินยังไม่เป็น? ท่านเจ้าของร้าน ต้องลงโทษให้หนักเลยนะ ไม่งั้นศิษย์คนอื่นจะเอาอย่าง ชื่อเสียงร้อยปีของร้านยาเราจะพังพินาศในพริบตา!”