กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 95: วิถีของข้าช่างยากเข็ญนัก แต่หากบรรลุได้ ท้องพระโรงปฐมภูมิก็จะมีเจินจวินนับพัน มหาปราชญ์นับร้อย
“คนไร้ค่า! แค่เจตจำนงกระบี่ยังใช้ไม่เป็น!”
เจียงอี๋กล่าวตรงๆ โดยไม่ปิดบังว่า “เจตจำนงกระบี่·มโนภาพมหาเสียงอยู่กับเจ้าเสียของจริงๆ มหาเสียงไร้สุ้มเสียง มหาภาพไร้รูปลักษณ์ เจ้ายังเข้าใจไม่ถ่องแท้เลย!”
“เจ้า!” ฉีไป๋เวยพลันโกรธขึ้นมา ดวงตาหงส์ฉายแววเย็นเยียบ คำเยาะเย้ยของเจียงอี๋ติดค้างอยู่ในใจ กลืนไม่ลง คายไม่ออก
“เอาละๆ ไป๋เวย ในเมื่อแพ้แล้วก็ต้องยอมรับผล” ท่านผู้วิเศษฉุนเซี่ยกล่าวไกล่เกลี่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยน “ไป๋เวย คำพูดของสหายเทียนเจินมีเหตุผล ชี้ให้เห็นทางผิดที่เจ้าหลงอยู่ในการฝึกฝนได้อย่างตรงจุด”