บทที่ 80: ไท่ชิงเบิกฟ้า หลอมรวมวิชา ภูเขาเปลวเพลิงเผยนาม

บทที่ 80: ไท่ชิงเบิกฟ้า หลอมรวมวิชา ภูเขาเปลวเพลิงเผยนาม

เจียงอี๋ฟื้นคืนความเร้นลับส่วนหนึ่งของอาภรณ์สวรรค์ต้าจื่อหลัว ทำให้ชุดสีทองที่ขาดรุ่งริ่งกลับคืนสภาพ ใช้ปกปิดรูปร่าง เส้นผมสีทองถูกรวบไว้ด้วยมงกุฎหยก ปอยผมหลายเส้นตกลงมาระหว่างคิ้ว ดวงตาสีทองเย็นชาอัดแน่นด้วยเจตนาสังหารบริสุทธิ์ ใบหน้าหล่อเหลาเหนือกว่าเทพสุริยันบูรพาเสียอีก อานุภาพสงบนิ่งดุจหุบเหวลึกและภูผาสูงตระหง่าน

“วิชาอันใด?” เจียงอี๋ยืนตระหง่านดุจหยก แค่นหัวเราะกล่าวว่า “ข้ายังคงกล่าวเช่นเดิม ข้าไม่มีหน้าที่ต้องบอกพวกเจ้า แต่พวกเจ้าพร้อมยอมรับความตายแล้วหรือยัง?”

เสียงอันกังวานใสเพิ่งสิ้นลง เจียงอี๋ก็ยกมือขึ้น ใช้นิ้วทั้งห้าเกี่ยวเบา ๆ แล้วดึงเพียงเล็กน้อย แผนภูมิไท่จีขาวดำและเพลิงจื่อหยางเบื้องหน้าพลันถูกฉีกกระจุยไปพร้อมกับม้วนภาพ กลายเป็นเถ้าธุลี