กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 71: โพธิ์เพลิง วิชาตกสมบัติ วิชาชักนำกระบี่เหิน กระบี่เหินน้อยมาแล้ว!
เจียงอี๋สวมอาภรณ์สีทองแขนกว้าง ขลิบขอบแดง เมื่ออาภรณ์พลิ้วไหว ดวงอาทิตย์ที่ปักอยู่บนนั้นก็ประหนึ่งมีชีวิต รอบกายลุกล้อมด้วยเปลวเพลิงเป็นกลุ่ม ๆ จนสายตาบิดเบี้ยวจากความร้อน พื้นดินปกคลุมด้วยดินถ่านหินสุดลูกหูลูกตา เพียงก้าวลงไปก็แทบยุบตัว
“ภูเขาเปลวเพลิง?”
เงาร่างภูเขาสูงตระหง่านสะท้อนอยู่ในดวงตาสีทองของเจียงอี๋ ราวกับหล่อหลอมขึ้นจากเปลวเพลิงบริสุทธิ์ เบื้องลึกมีเงาภูเขาสีดำสนิทปรากฏให้เห็นเลือนราง ประหนึ่งสถานที่ซึ่งเทพอัคคีเคยหยุดพักในยุคแห่งเทพนิยาย