กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: กิเลนเผยเศียรไม่เผยหาง ตราเทพวารีแห่งสายน้ำสวรรค์ เซียนสวรรค์เมามาย!
“ซาลาเปายักษ์ นับว่าเจ้ารู้ความอยู่บ้าง!”
เจียงอี๋แสยะยิ้มโดยไม่ยิ้มไปถึงดวงตา ก่อนเบี่ยงตัวผ่านซาลาเปายักษ์ เดินตรงไปยังทำเนียบกิเลนเยาว์ที่ห้อยลงจากฟากฟ้าสูงจรดพื้น ตัวทำเนียบเป็นม้วนแพรขาว อักษรทองเต็มผืน กว้างถึงสิบจ้าง
ไม่ไกลออกไป ผู้คนกลุ่มหนึ่งหยุดยืนไม่ยอมจาก พากันวิพากษ์วิจารณ์รายชื่อบนทำเนียบกิเลนเยาว์
“นับตั้งแต่ทำเนียบกิเลนเยาว์ปรากฏ องค์ชายหกแห่งต้าสุ่ยก็ครองตำแหน่งผู้นำมาโดยตลอด ราวกับอนุสาวรีย์สูงตระหง่านที่คนรุ่นหลังได้แต่แหงนมองเงาหลัง!” ผู้หนึ่งกล่าวด้วยความเลื่อมใส
“พวกเราเกิดมาในยุคสมัยนี้ นับเป็นความเศร้าประการหนึ่งมิใช่หรือ!” อีกคนมองรายชื่ออักษรทองที่ส่องประกายอยู่บนฟ้าสูง ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา ก่อนกล่าวอย่างเศร้ารันทด