กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 29: กระบี่เปิดเวทีประลอง ชูศรยาวยิงเผิงสวรรค์ สิงโตสวรรค์เหลือง
ชุยเฟิ่งหลวนยื่นทวนแทงตรง ปลายทวนกลืนกินกลิ่นอายสังหาร แปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงลุกโชนพันล้อมด้วยแสงเพลิง นางย่างเท้าแผ่วเบา ก่อนทะยานร่างขึ้นในชั่วพริบตา วิหคเผิงปีกทองสยายปีกบินขึ้นสูงอย่างฉับพลัน พลันถอยห่างออกไปได้ระยะหนึ่ง
ทว่ายังไม่ทันได้ยินดี ชุยเฟิ่งหลวนก็พุ่งศอกส่งทวนยาวสีชาดออกไป พลังสังหารอันคมกริบทะลวงปีกทองอีกครั้ง ขนปีกปลิวกระจายร่วงลงจากฟากฟ้า ทันทีที่แตะเวทีประลองก็แทงทะลุลงไปโดยง่ายดุจผ่าเต้าหู้
ชุยเฟิ่งหลวนลอยอยู่กลางอากาศ เส้นผมพลันยุ่งเหยิง ดวงตาหงส์มองผ่านปอยผมดำที่ปรกหน้า เห็นวิหคเผิงปีกทองสยายปีกอย่างรุนแรง เสียงอากาศระเบิดดังสนั่น ก่อเกิดคลื่นลมสายหนึ่ง
เพียงชั่วพริบตา มันก็เหินข้ามมายังด้านหลังชุยเฟิ่งหลวน กรงเล็บแหลมคมฉีกทองผ่าเหล็ก ฟันกระแสลมหมายจะฉีกชุยเฟิ่งหลวนให้กลายเป็นเศษเนื้อในคราวเดียว!
เจียงอี๋มองเห็นเหตุการณ์นี้จากระยะไกล ทว่ากลับไม่สะทกสะท้าน สีหน้าเรียบเฉย ดวงตาสีทองแปรเปลี่ยนเป็นภาพมายานับหมื่นพัน มองทะลุความผันแปรในสนามประลอง
เห็นเพียงชุยเฟิ่งหลวนราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าวิหคเผิงปีกทองจะฉวยโอกาสลอบสังหารจากด้านหลัง ขณะที่นางยังลอยค้างอยู่กลางอากาศหมายเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว มือเรียวงามพลิกทวนในฉับพลัน ก่อนแทงสวนไปด้านหลังสุดกำลัง ใช้กระบวนท่าทวนย้อนกลับทะลวงกรงเล็บเผิง ทำลายแผนสังหารลงได้!
“เจ้าคิดว่าจะหลบพ้นหรือ?!”