กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 7: ผู้อาวุโสชอบแอบส่องเล็ก ๆ น้อย ๆ, 《คัมภีร์สุริยัน》
“ศิษย์เอกของมหาปราชญ์จื่อเฉินเซียวฮั่น เทียนเจิน ขอคารวะผู้อาวุโส... ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีนามว่าอย่างไร?”
เมื่อเจียงอี๋เห็นชายชราผมขาวเคราขาวปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ก็รู้สึกตกใจไม่น้อย พอนึกถึงคำพูดของตนเมื่อครู่ จึงยกชื่ออาจารย์มาอ้างเพื่อข่มขวัญผู้อื่นด้วยบารมีของเสือ
เหตุใดคนชราของสำนักมรรคาจึงชอบแอบมองศิษย์หนุ่มสาวกันนัก? อาจารย์ก็เป็น ปฐมาจารย์ก็เป็น แม้แต่ชายชราตรงหน้าก็ยังเป็นอีกคน...
“เรียกข้าว่าท่านอวี๋กงก็พอ คนทั้งบนเขาและนอกเขาล้วนเรียกข้าเช่นนี้”
“ศิษย์ของจิ่งอู๋สินะ ข้ารู้ที่มาที่ไปของเจ้าแล้ว เจ้าหนู เหตุใดยังเลือกคัมภีร์รากฐานไม่ได้อีกเล่า?” ท่านอวี๋กงลูบเครากระจุกหนึ่ง กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ และมิได้ถือสาคำพูดที่อีกฝ่ายเผลอกล่าวออกมาในฐานะผู้น้อย