กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 290 ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเอง
“ฮู่ ไม่เบาเลยจริง ๆ นี่คงจะหนักเจ็ดแปดสิบจินขึ้นไปเลยล่ะมั้ง เสี่ยวอันเธอยกไหวด้วยเหรอ” แววตาของลุงหลินแฝงความประหลาดใจ
“ผมแรงเยอะมากเลย ปู่หลิน ให้ผมยกเองดีกว่า” แม้เฉินอันจะยังเด็ก แต่การได้วิ่งเล่นคลุกคลีกับพวกเด็ก ๆ ในเขตบ้านพักครอบครัวทหารอยู่เป็นประจำ ทำให้นิสัยค่อนข้างเปิดเผย ไม่กลัวคนแปลกหน้าสักเท่าไหร่ จึงยื่นมือออกไปจะดึงของกลับมาทันที
พอได้ยินคำนี้ลุงหลินก็หัวเราะออกมาทันควัน พลางเอ่ยอย่างอารมณ์ดี “ถึงอย่างไรในอดีตปู่หลินของเธอก็เคยเป็นทหารมาก่อน แถมยังเป็นถึงราชันนักรบเชียวนะ ของหนักแค่ไม่กี่สิบจินแค่นี้คิดว่าจะทำให้ฉันลำบากได้เหรอ”
พูดจบก็ถือของเดินนำหน้าไปก่อนทันที