เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 288 เลื่อนตำแหน่งแล้วหรือ?
ส่วนเจ้าหนูเฉินอันคนนี้ เรี่ยวแรงยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ อายุตั้งเจ็ดขวบแล้ว ทว่าแม้แต่ของหนัก 100 จินก็ยังยกไม่ขึ้น
กู้เซี่ยคาดเดาว่านี่คงเป็นเพราะเมล็ดบัวพวกนั้นยิ่งกินทีหลัง สรรพคุณก็ยิ่งด้อยลงไป ซึ่งตรงกับลำดับการกินเมล็ดบัวของคนทั้งหลายพอดี
เรื่องราวกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้แล้ว ทะเลาะกันต่อไปก็ไม่มีความหมายอันใด
กู้เซี่ยหันกลับไป ตะโกนบอกไปทางห้องนอน “เสี่ยวหนิง เสี่ยวอัน พวกเธอสองคนเมื่อกี้ก็คงได้ยินแล้ว พ่อของพวกเธอจะให้ไปเรียนหนังสือที่เป่าหยาง สองสามวันนี้ก็ไปบอกลาเพื่อน ๆ ที่รู้จักกันในโรงเรียนให้ดีเถอะ ไม่แน่วันไหนพวกเราก็คงต้องไปแล้ว”
พอคำพูดนี้เอ่ยออกมา เฉินหนิงยังพอทำเนา ทว่าขอบตาของเจ้าหมอนี่เฉินอันกลับแดงเรื่อขึ้นมาทันที