เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 284 จ้าวซวี่ตง
เวลานี้เฉินเหยียนกำลังนั่งอยู่ริมทะเลสาบ คันเบ็ดถูกเหวี่ยงลงน้ำไปแล้ว เขากำลังรอคอยอยู่อย่างเงียบสงบ
พอกู้เซี่ยเดินเข้าไปใกล้ก็ยื่นแตงโมไปให้ชิ้นหนึ่ง ตัวเธอเองก็กินชิ้นหนึ่งเช่นกัน
พลางกินไปก็เอ่ยถามขึ้นมาไปพลาง “เป็นไงบ้าง”
เฉินเหยียนกัดแตงโมไปคำหนึ่ง กำลังจะอ้าปากพูด ใครจะรู้ว่าทุ่นตกปลาสีขาวที่ลอยอยู่บนผิวน้ำพลันสั่นไหววูบหนึ่ง เฉินเหยียนไหนเลยจะมีกะจิตกะใจกินแตงโมต่อ รีบยัดแตงโมในมือคืนกลับไปในมือกู้เซี่ยทันที มือจับคันเบ็ดแน่น เตรียมพร้อมจะวัดคันเบ็ดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ
นี่มีปลากินเบ็ดแล้วงั้นเหรอ
กู้เซี่ยเองก็กลั้นหายใจไปชั่วขณะ ถึงขั้นลืมกินแตงโมที่ถืออยู่ในมือไปเลย
เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที
พริบตาเดียวก็ผ่านไปสิบกว่าวินาทีแล้ว