ตอนที่ 252 เรื่องกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหน่วยพลาธิการอาหาร

ตอนที่ 252 เรื่องกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหน่วยพลาธิการอาหาร

อุณหภูมิยามค่ำคืนลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ช่วงที่หนาวที่สุดอาจแตะถึงติดลบสามสิบสี่สิบองศา ยิ่งเหล่าทหารพวกนี้ตรากตรำทำงานอยู่ข้างนอกมาทั้งวัน หากยังฝืนทนต่อไปเรื่อย ๆ คงไม่แคล้วเกิดเรื่องขึ้นแน่

ต่อให้ฝูงวัวแกะจะสำคัญเพียงใดก็ไม่อาจเทียบเท่าชีวิตคน ดังนั้นตั้งแต่แรกพวกหลี่เซี่ยงหยางจึงได้กำหนดคำสั่งว่าอย่างช้าที่สุดหนึ่งทุ่มตรงต้องกลับมารายงานตัวที่กองร้อยให้ตรงเวลา

กู้เซี่ยที่ยืนฟังอยู่ด้านข้างพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเห็นด้วย

หลี่เซี่ยงหยางสมกับเป็นผู้บัญชาการกองพลจริง ๆ คิดคำนวณรอบคอบถี่ถ้วนในทุก ๆ ด้าน

พอกินกับข้าวคำสุดท้ายในชามเสร็จ กู้เซี่ยก็ลุกขึ้นพลางเก็บชามตะเกียบไปพลาง เอ่ยถามว่า “ถ้างั้นช่วงสองสามวันต่อจากนี้ก็ต้องไปช่วยกู้ภัยและบรรเทาภัยพิบัติแถวนี้ตลอดเลยใช่ไหม”