ตอนที่ 233 มาเรียนรู้วิชา

ตอนที่ 233 มาเรียนรู้วิชา

ไม่จำเป็นต้องมีกับแกล้ม คนกลุ่มนั้นก็ประคองจอกขึ้นจิบคำเล็ก ๆ เข้าปากอย่างเบิกบานใจทันที

สุราลงคอแล้ว เฉินเหยียนก็ยกตะเกียบขึ้นทักทายทุกคนก่อนเป็นคนแรก “ทุกคนกินกับข้าวกันเถอะ”

หลี่เซี่ยงหยางที่นั่งอยู่ตรงข้ามเฉินเหยียนไม่ต้องรอให้เฉินเหยียนเอ่ยปากทักด้วยซ้ำ ก็ก้มหน้าก้มตาคีบเนื้อแกะตุ๋นซีอิ๊วคำใหญ่ใส่ชามไปอย่างเงียบ ๆ แล้ว

หลังจากยัดเข้าปากจนหมด เขาก็คีบอีกคำอย่างเงียบ ๆ

ภาพนี้ทำเอาทุกคนมองจนอึ้งไปตาม ๆ กัน

ต้องรู้ก่อนว่า ยุคสมัยนี้การไปกินข้าวบ้านคนอื่นแล้วจะตักเนื้อกินคำโต ๆ นั้นมีน้อยมาก คนส่วนใหญ่แม้จะกินดื่มกัน แต่ก็ไม่กินเร็วเกินไป เพราะอย่างไรเสียบ้านไหนก็ไม่ได้ร่ำรวย ส่วนใหญ่จะเน้นคุยและดื่มเหล้ามากกว่า