กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 ฉันไม่เห็นด้วย
เด็กผู้หญิงไม่ได้เรียนหนังสือ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเพราะที่บ้านไม่ยอมจ่ายเงิน เรื่องนี้กู้เซี่ยคาดการณ์เอาไว้ในใจแต่แรกแล้ว
ดังนั้น หลังจากพ่อของจัวหม่าพูดคำเหล่านี้ออกมา กู้เซี่ยไม่เพียงไม่ตกตะลึง กลับยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “สหายเฒ่าเสิ่น คุณไม่ต้องกังวลเรื่องเงินหรอก พวกเรามาเชิญจัวหม่าไปเป็นอาจารย์ในครั้งนี้ มีเงินเดือนให้ด้วยนะ อย่างน้อยก็ยี่สิบกว่าหยวนขึ้นไปต่อเดือน เก็บหอมรอมริบสักไม่กี่ปีก็เพียงพอให้จัวหม่าเรียนต่อจนจบแล้ว”
สวีชุนเซียงที่อยู่ด้านข้างช่วยเสริมขึ้นมาในจังหวะที่เหมาะสม “จัวหม่า เธอรู้ไหมว่าเธอมีวุฒิการศึกษาระดับไหน”
“เธอ” ในปากของสวีชุนเซียง หมายถึงกู้เซี่ย