ตอนที่ 225 ดูดาว

ตอนที่ 225 ดูดาว

นึกไม่ถึงเลยว่าจะไม่มีโรงเรียน นี่เป็นสิ่งที่กู้เซี่ยคาดไม่ถึงจริง ๆ

หรือว่าต่อไปพอเสี่ยวหนิงหนิงโตขึ้นก็จะไม่ต้องไปโรงเรียนงั้นเหรอ

กู้เซี่ยมองไปยังเฉินเหยียนที่อุ้มลูกเดินอยู่ด้านหน้า พลางเอ่ยปากถาม “เหล่าเฉิน การเผยแพร่ภาษาจีนของที่นี่เป็นยังไงบ้าง”

“คนบ้านเดียวกันในท้องถิ่นส่วนใหญ่ฟังคำพูดพวกเราไม่รู้เรื่อง มีแค่คนที่เข้าทำงานแล้ว หรือไม่ก็สอบติดมัธยมปลาย หรือกระทั่งมหาวิทยาลัยเท่านั้นถึงจะพูดภาษาจีนกลางมาตรฐานได้ แต่คนเก่งแบบนี้ ในคนเป็นหมื่นก็ใช่ว่าจะหาเจอสักคน”

ความหมายทั้งในและนอกประโยคของเฉินเหยียนก็คือ ที่แห่งนี้มีคนที่พูดภาษาจีนกลางมาตรฐานและสื่อสารได้ตามปกติน้อยมาก ๆ