กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 182 เธอหัวเราะแล้ว
แม้ที่นี่จะเป็นเขตค่ายทหาร แต่จากโรงพยาบาลเขตค่ายทหารเดินไปยังเขตบ้านพักครอบครัวทหารก็ต้องใช้เวลาเกือบยี่สิบนาที แถมยังมืดค่ำทางลื่นไม่มีไฟถนนอีกด้วย ให้จิตสำนึกน้องสาวเดินไปคนเดียว เขาไม่ค่อยวางใจเท่าไร
เมื่อได้ยินว่าจะให้รถมารับ เฉินหงเหมยก็ไม่ได้ปฏิเสธ
อย่างไรเสีย มีรถรับส่งก็เร็วกว่าเธอวิ่งไปกลับข้างนอกคนเดียวมากนัก
เฉินเหยียนวิ่งไปโทรศัพท์จนกระทั่งวิ่งกลับมาใช้เวลาไปไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ
หลังจากวิ่งกลับมาสายตาก็จับจ้องไปที่ห้องผ่าตัดตลอด ถามเฉินหงเหมยว่า “พี่สะใภ้ของเธอเข้าไปนานเท่าไรแล้ว”
“น่าจะครึ่งชั่วโมงกว่าแล้ว”
“นานขนาดนี้เลยเหรอ” เฉินเหยียนเริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง