ตอนที่ 178 เกือบเอาตัวไม่รอด

ตอนที่ 178 เกือบเอาตัวไม่รอด

“ได้ ถ้างั้นก็ขอบคุณมากนะ” กู้เซี่ยยิ้มพลางพยักหน้า

ยุคสมัยนี้ แม้แต่ปลายังขายไม่ได้ราคาดี นับประสาอะไรกับหอยสังข์หนามที่เนื้อแทบไม่มีอยู่แล้ว

เพราะไม่มีใครอยากรับซื้อ มันถึงได้มีเกลื่อนกลาดอยู่ริมทะเล ห้าเฟินต่อหนึ่งจินยังเป็นราคาของพวกที่สภาพดี ทว่าคำพูดของหวงเจี้ยนกั๋วแสดงออกชัดเจนว่าขอเพียงสภาพไม่แย่เกินไป ก็เริ่มรับซื้อที่ราคาห้าเฟินต่อหนึ่งจินทั้งหมด นี่นับว่าใจกว้างมากและให้เกียรติเธอมากแล้วจริง ๆ

“ควรเป็นผมที่ขอบคุณพี่สะใภ้ถึงจะถูก ถ้าไม่ได้พี่สะใภ้ช่วยชี้แนะ ผมคงคิดไอเดียดี ๆ แบบนี้ไม่ออกแน่ เดี๋ยวพอกลับไปผมจะไปคุยเรื่องส่งสินค้ากับผู้รับผิดชอบภัตตาคารของรัฐทันที” หวงเจี้ยนกั๋วพูดพลางทำท่าจะลุกขึ้น เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะกลับไปเตรียมการลงมือลุยงานใหญ่แล้ว