กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 166 จดหมายที่หยางเจิงเขียน
“ตกลง ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมากจริง ๆ” กู้เซี่ยรีบพยักหน้า
เดิมทีเธอมาที่นี่ก็เพื่อจะมาขอลาหยุดอยู่แล้ว
เธอมาจากโลกยุคหลัง แม้จะมาอยู่ที่โลกนี้ได้ปีกว่าแล้ว แต่ธาตุแท้ในใจกลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไร การจะให้เธออุ้มท้องโตไปยืนบนโพเดียมเพื่อสอนหนังสือเด็ก ๆ พวกนี้ต่อไป เธอทำไม่ลงจริง ๆ
ตอนนี้หวังซิ่วซิ่วให้เธอได้พัก “ลาคลอด” เธอย่อมไม่ปฏิเสธ
กู้เซี่ยมาก็เพื่อปรึกษาเรื่องนี้ เมื่อพูดธุระเสร็จสิ้น กู้เซี่ยก็ไม่ได้อยู่ต่อให้นานความ รีบลุกขึ้นกล่าวลาในไม่ช้า
ระหว่างทางเดินเล่นกลับบ้านบังเอิญเจอเฉินเหยียนที่เลิกงานกลับมาพอดี เฉินเหยียนจึงเดินเล่นเคียงคู่ไปกับกู้เซี่ยเพื่อกลับบ้านอย่างช้า ๆ