ตอนที่ 105 เฉินเหยียนผู้อ่อนโยนและเอาใจใส่

ตอนที่ 105 เฉินเหยียนผู้อ่อนโยนและเอาใจใส่

“งั้นอย่าเพิ่งทำพวกนี้เลย ฉันไปส่งเธอกลับเอง” หวังซิ่วซิ่วรีบเร่งเดินเข้ามาประคองกู้เซี่ย

“ไม่ต้องหรอก ทางแค่ไม่กี่นาทีเอง ฉันกลับเองได้” หลังจากโบกมือปฏิเสธความหวังดีของหวังซิ่วซิ่วแล้ว กู้เซี่ยก็ปั่นจักรยานของตัวเองมุ่งหน้ากลับเรือน

หากเดินจากโรงเรียนกลับถึงเรือนคงใช้เวลาราวสิบกว่านาที แต่ถ้าปั่นจักรยานก็แค่สี่ห้านาทีเท่านั้น

กลับถึงเรือนอย่างรวดเร็ว ไฟในห้องโถงกลางเรือนยังคงเปิดสว่างอยู่ พอได้ยินเสียงเปิดประตูเรือน เฉินเหยียนก็รีบวิ่งยิ้มร่าออกมาช่วยรับจักรยานจากมือกู้เซี่ยไป แล้วเข็นเข้าไปจอดพิงกำแพงไว้ในลานเรือนเป็นอย่างดี

“หนังสือพวกนั้นเอาลับมาหมดแล้วเหรอ”