กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 209 ฉลองข้ามปียามเที่ยงคืน
ลู่หมินเหยี่ยนชะงักไป
นัยน์ตาบริสุทธิ์คู่นั้นสะท้อนภาพร่างของเธอ
เขายิ้มบาง ๆ ราวกับหิมะน้ำแข็งหลอมละลาย สรรพสิ่งการฟื้นคืน “ได้”
ถังอี : “น้ำซุปแพะนี่อร่อยจริง ๆ ฉันป้อนคุณนะ”
ทั้งสองคนไม่ได้ขับรถ แต่เดินเคียงไหล่กันไปจนถึงลานกว้างของเมือง
พอพวกเขาก้าวไปถึง ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มห้าสิบแล้ว