กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 5 ปล่อยตัวไม่เอาอะไรโดยสมบูรณ์
หมาตัวใหญ่ดมหมาตัวเล็ก แล้วส่งเสียงโฮ่งใส่ถังอี
[เวรเอ๊ย! เมื่อกี้ฉันตาฝ้ายอดหรือเปล่า? ท่อนไม้นั่นไปอยู่ในหัตถ์ของถังอีได้ยังไง?]
[พังแล้วพังแล้ว ฉันรู้สึกว่าถังอีหล่ออยู่นะทำยังไงดี]
[นางสามารถปลอบหมาแม่ลูกอ่อนที่ปกป้องลูกจนสงบลงได้ เก่งจริง ๆ]