กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 795 ข้าไม่มีศิษย์น้องอย่างเจ้า
กลิ่นอายขั้นข้ามเคราะห์ของต้วนเทียนเฉิงและขั้นมหายานที่แผ่ออกมาโดยไม่ปิดบัง แม้แต่หลินเยี่ยนจวินซึ่งกำลังปิดด่านตายอยู่หลังยอดเขากระบี่ก็ยังถูกกลิ่นอายทรงพลังที่คุ้นเคยและแปลกหน้าในเวลาเดียวกันดึงดูด
เขาไม่ได้ปิดด่านตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ยามนี้เมื่อสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของศิษย์น้องต้วนเทียนเฉิงกับไป๋เวยแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ จะยังนั่งติดได้อย่างไร?
เขาหยุดบำเพ็ญเพียรทันที แล้วออกจากการปิดด่าน
ทันทีที่ยืนมั่นคงอยู่หน้าถ้ำพำนัก เขาก็แผ่จิตสัมผัสออกไปและรับรู้ได้อย่างแม่นยำถึงเงาร่างหลายสายทางโถงมหาสุญตา
เขากลายเป็นแสงกระบี่พุ่งไป พอร่อนลงที่ลานหน้าโถงก็เห็นคนหลายคนเดินออกมาเคียงกัน