กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 789 ก้อนเนื้อ
กาลเวลาผันผ่านไป อีกห้าปีก็ผ่านไป
ไป๋เวยฟันแมลงกัดกินมิติขั้นผสานกายตัวสุดท้ายที่ยังดื้อดึงขัดขืนลงด้วยกระบี่ ในที่สุดพื้นที่แห่งนี้ก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น
ซากแมลงขนาดมหึมากองพะเนินเป็นภูเขา แก่นอสูรขั้นผสานกายเปล่งประกายระยิบระยับ
หลังต่อสู้อย่างหนักหน่วงต่อเนื่องมาหลายปี ทั้งยังกินและหลอมแปรแก่นอสูรขั้นผสานกายเข้าไปจำนวนมาก พลังวิญญาณรอบกายของไป๋เสวี่ยกับเสี่ยวจิ่วพลุ่งพล่าน ลมหายใจมาถึงจุดวิกฤต ทั้งสองจำต้องเข้าไปปิดด่านบำเพ็ญในพิภพชิงหลิงอีกครั้งเพื่อทะลวงขั้น
ส่วนหลิงซีกับอาจิ้งเลือกกวาดล้างแมลงกัดกินมิติขั้นวิญญาณแรกกำเนิดและขั้นแปรเทพบริเวณรอบนอกต่อไป