กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 765 พลังหยางดั้งเดิมของข้ายังอยู่
เฮ่อจิ่งเหยียนซึ่งยืนชมเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ สอดปากขึ้นพลางลูบคาง “ศิษย์พี่สี่ เหตุใดเจ้าถึงมั่นใจว่าเป็นท่านป้าที่ให้กำเนิดเล่า? จะเป็นไปไม่ได้หรือว่า…ท่านผู้เฒ่าผู้เป็นลุงของเขาไปมีลูกอยู่ข้างนอก…”
พอคำนี้หลุดออกมา สายตาของทุกคนก็หันขวับมารวมที่เฮ่อจิ่งเหยียน แม้แต่ไป๋เวยก็ยังอดเหลือบมองไม่ได้
คิดไม่ถึงว่าเคออวิ๋นเหมียนจะก้มหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “คำพูดของศิษย์น้องห้า…มีความเป็นไปได้อย่างยิ่ง”
เคออวิ๋นเซินฟังน้องชายกับเฮ่อจิ่งเหยียนพูดกันยิ่งออกทะเลด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เขาเหลือบมองไป๋เวยก่อน เห็นนางเพียงยิ้มมองเฮ่อจิ่งเหยียน ไม่ได้แสดงสีหน้าอื่นใด